Cover-220x292
28 september 2018

Depolitisering Klimaatakkoord

Opinie

pblAanbieding analyse PBL aan voorzitter Klimaatberaad Ed Nijpels

De analyse van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) op de voorstellen voor de hoofdlijnen voor een Klimaatakkoord begint met een bemoedigend ‘de plannen zijn voldoende…’, maar de koude douche volgde snel. De ‘voldoende’ werd in de zin erna keihard onderuitgehaald met een dikke ‘onvoldoende’ voor daadkracht. En dus kunnen we weer maanden gaan zitten wachten.

Vingertje wijzen

Waarschijnlijk zullen alle betrokkenen eerst om het hardst gaan roepen dat dat gebrek aan daadkracht niet aan hun ligt. Oftewel de nationale sport ‘vingertje wijzen’ neemt een aanvang. En ik was er al zo bang voor begin juli. De argeloze nieuwslezer trok, met een half been al op de camping, met een gerust hart ook het andere been op de strandstoel. ‘Het’ was voor elkaar! Er was een klimaatakkoord. Maar toen gingen we nog eens goed lezen. Het was geen klimaatakkoord, het waren de hoofdlijnen voor een klimaatakkoord. Oké, hoofdlijnen dus. En ja, hoofdlijnen moet je eerst nog uitwerken in gedetailleerde lijnen om uiteindelijk een echt klimaatakkoord bij elkaar te tekenen.

Voorstellen 

Maar toen ging ik nog eens wat beter lezen. Het waren geen hoofdlijnen, maar het waren “voorstellen” voor de hoofdlijnen van een klimaatakkoord. Voorstellen dus. En toen voelde ik de bui al hangen; het PBL ging er kritisch naar kijken. Daarna zou het kabinet aan de beurt zijn om een standpunt in te nemen over de kritische kijk van het PBL en ten slotte zou de Kamer de plannen (of wat het kabinet nog over zou laten van de ‘voorstellen’) ongetwijfeld kamerbreed gaan fileren.

Mooiere tekening 

Maar zover gaat het dus niet eens komen, want het PBL heeft de voorstellen voor de hoofdlijnen van het Klimaatakkoord, dus in feite de allereerste aanzetten, al beoordeeld als ‘onvoldoende daadkrachtig. Zodat we nu vervolgens niet gaan bakkeleien over de precieze maatregelen die moeten leiden tot die 49 % CO2-reductie in 2030 (want die opdracht die het kabinet had meegegeven aan het Klimaatberaad staat vast), maar in feite door het PBL als kleine jongens met z’n allen worden teruggestuurd naar de tekenkamer om een mooiere tekening te gaan maken.

Waardevolle aanzetten 

Daar zit je dan met je goede gedrag zullen de aanzitters (waaronder de installatiesector) aan de sectortafel Gebouwde omgeving denken. De plannen van deze door Diederik Samsom voorgezeten tafel werden door het PBL nog als het meest concreet beoordeeld in vergelijking met de plannen die de andere tafels (Industrie, Mobiliteit, Elektriciteit en Landbouw) op papier wisten te krijgen. Met een verhoging van de energiebelasting op gas en een verlaging van de energiebelasting op stroom beoogde de sectortafel een geleidelijke verschuiving van gas naar all-electric te bewerkstelligen, maar ook die waardevolle aanzetten om Nederland Gasland in een andere, groenere richting te duwen, hebben het niet gehaald.

Moed houden 

Nog niet, want ik houd me vast aan de immer optimistische Samsom en Ed Nijpels (voorzitter van het Klimaatberaad) die beiden op hun eigen manier de moed erin hielden bij de presentatie van het Nationale Warmtepomp Trendrapport afgelopen woensdag. De ex-PvdA’er was politiek genoeg om toen al te weten dat we ‘met z’n allen’ eerst nog een tijdje ‘heel erg gaan zitten denken’ dat het allemaal niet gaat lukken voordat het besef doordringt dat het ‘toch echt morgen moet’. En Nijpels rekensommetje dat het prijskaartje voor de verduurzaming (4 miljard euro) een schijntje is op een Bruto Nationaal product van 850 miljard mocht dan misschien een vereenvoudiging van de werkelijkheid zijn; het maakt zijn standpunt duidelijk. We zullen die prijs moeten betalen, want de klimaatverandering duldt geen uitstel. Ik put hoop uit het feit dat twee politiek totaal verschillend gekleurde (ex) politici in hun nieuwe rol hun best blijven doen het klimaatdebat te depolitiseren.

Paul Smorenburg, hoofdredacteur vakblad E&W Installatietechniek