Toen al waarschuwden vooraanstaande economen¹ om vooral níet te investeren in de oude, fossiele economie, maar steunpakketten juist in te zetten om te ‘vergroenen’. Groene investeringen zouden niet alleen de economie steunen, maar ook een beter rendement geven én gelijk een begin maken met de energietransitie. Drie vliegen in één klap. Het was aan dovemansoren gezegd.

Met de huidige energiecrisis lijkt hetzelfde te gebeuren. Want hoe nobel het ook lijkt dat de regering de energierekening voor bedrijven en huishoudens deels betaalt, het is vooral óók subsidiëring van de winsten van de – fossiele – energiemaatschappijen. En elke euro die dáárnaartoe gaat, gaat dus niet naar de energietransitie. En dat terwijl juist de energietransitie het enige, echte antwoord is op deze energiecrisis. Iets met een wagen en een paard?

Zeker, we kunnen de knop niet in één keer omzetten, maar kom op: er zijn meer wegen die naar Rome leiden. Daarnaast hoop ik dat er ergens in Den Haag eindelijk het besef doordringt dat als we in 2020 wel waren begonnen met ‘vergroenen’, we nu heel veel problemen niet hadden gehad. Wat dat betreft stelt ook deze crisis ons weer voor de keus: gaan we het behandelen als een ‘toevallig’ incident of wordt het een begin van een mooi en vooral duurzaam Nederland?

Fijne feestdagen en een goed uiteinde.

¹ Steffen et al., ‘Navigating the Clean Energy Transition in the COVID-19 Crisis’, Joule, Elsevier, London (VK), 2020.